Monad, Leibniz felsefesinin temel kavramlarından biri olarak kullanılmış bir terimdir.

• Gelişim fikri, ilk kez 17. yüzyılda, Monadlar öğretisinde içerilmiştir. Gelişim rastlantısal olarak belirlenmiş, yalıtık bir kavram olmadığından varlık, monad öğretisi yoluyla açıklanarak, evren kavrayışı oluşturulmuştur.
• Monadın kuruluş amacı ve ilkeleri monad kavramıyla benzeşim gösterir.
 
Monad Yapısı ve İlkeleri:
• Monad basit ve yalındır, herbiri kendi özelliğini taşır.
• Monadların parçaları yoktur, varolma ve yokolma süreci dışındadırlar.
• Monad devirgendir, değişir, devimin ilkesini kendinde taşır ancak bir monad başka bir monadı doğrudan etkileyemez.
• Monadların değişimi karşılıklı bir düzen içinde olur, bu düzen Öncesel Uyumdur.
• Her Monad tüm geçmişinin izlerini ve tüm geleceğinin taslağını özünde barındırır.
• Monad etkinlik ve güçtür.

Monadların İki Temel Niteliği Vardır:
• Algılama Niteliği: Algılama birlik içinde çeşitlilik anlamı taşır. Bu da çokluğun basitteki sunumu demektir. Varlığın sonsuz ayrıntısı Monadda her an kendini gösterir.
• İsteklilik Niteliği: Her monad, daha karanlık algıdan, daha aydınlık algıya geçme yolunda kendiliğinden bir eğilim içerir.